Alven

verhaal Tiny Polderman

In het volksgeloof kwamen vroeger creaturen van allerlei slag voor. Alven, meerminnen, witte wieven, spookhonden en andere geesten bevolkten de leefwereld van mensen.

Dansende elfen

Alven waren verwant aan elfen en werden in de middeleeuwen en ook daarna nog gezien als duivelse wezens. Het volksgeloof daarin hield lang stand. Zo ging in de jaren twintig nog het verhaal over een jongeman uit Yerseke die, lopend bij het dorp, plotseling werd opgetild door elf elfen. Ze zweefden met hem over de sloten en dansten met hem in het weiland. De volgende dag kon hij op deze plek aan de kleur van het gras zien waar het gebeuren zich had afgespeeld.

Yerseke Moer. (Foto Eddy Westveer voor DNA Beeldbank Laat Zeeland Zien)Yerseke Moer. (Foto Eddy Westveer voor DNA Beeldbank Laat Zeeland Zien)

Vooral uit Zuid-Beveland zijn verhalen overgeleverd van mensen die dansende elfen hebben gezien terwijl zij uit een elfenbeker dronken. Boerenknechten die zich verslapen hadden of die een ongeoorloofd bezoek aan een meisje hadden gebracht, kwamen met zo’n verhaal vaak goed weg.

Veel Zeeuwen wezen de vliedbergen aan als woonplaats van het elfen- of alvenvolkje.

Kinderschrik

De boosaardige alven waren ook een kinderschrik. Ouders waarschuwden hun kinderen ervoor. Alven lagen op de loer en zouden kinderen zeker kwaad doen als deze niet voor donker thuis waren.

‘Van den alf verleid’

In het volksgeloof bestond ook de gedachte dat iemand ‘van den alf verleid’ kon worden: dan werd iemand gedwongen rond te dwalen. Een verhaal, dat in 1910 werd opgetekend, vertelt over een vrouw uit Graauw die naar de markt van Hulst was gegaan en urenlang door de straten van het stadje dwaalde, terwijl ze niets uit de omgeving herkende. Pas toen ze ten einde raad op de stoep ging zitten, werd de wereld weer normaal.

Lees meer over alven in het verhaal van Tiny Polderman.